प्रत्येक बाईच्या मनात काही निरागस अन ठाम गैरसमज असतात. त्यातून तिचे भावविश्व कितीही फुलत असले तरी ती त्याचा कधी न कधी त्रास करून घेते…

त्यातलाच एक समज म्हणजे तिला जे हवे ते मिळवण्यास ती एकटी (बरंका, ए क टी) समर्थ आहे! पण तरीही प्रत्येक बाईच्या मनात एक गुप्त वळकटी असते देवाला घातलेल्या साकड्याची…. आता ही एवढी समर्थ असलेली बाई देवाला कशाला मनोमन आळवीत असेल?! गंम्मत अशी आहे कि ही बाई देवाला इतके काही मागून भंडावून सोडत असते, ते सारे असते तिच्या जवळच्या माणसांसाठी! तिची प्रेमाची माणसे मात्र इतकी नाजूक असावीत कि हिच्या साकड्याशिवाय त्यांचे कसे व्हावे! हाही अचाट गैरसमज! तिच्या या गैरसमजांभोवती वळसे घेत, त्यांना जोपासत जेव्हा जग तिलाच सांभाळून घेत असते तेव्हा तिच्या स्त्रीसुलभ प्रेमाचा वर्षाव होऊ लागतो. तिच्या वेड्या गैरसमजात ताकद असते विस्कटलेले घर बांधून घालायची…..चुकलेले पाऊल पुन: सावरायची….सतीच्या राखेतून पार्वती बनून उभं रहायची…..

तिचे गैरसमज दूर करून तिला शहाणपण शिकवू पाहणार्‍यास अरसिक नाहीतर स्त्रीवादी म्हणत असावे….!

Advertisements